So gekk leiðin til Rituvíkar, sum tann seinasti túrur í hesari verkætlan at vitja á staðnum, har børnini búgva. Bussurin setti okkum av í Skákinum og harfrá gingu vit yvir til frítíðarskúlan við Stórá. Vit fingu eitt groft æl á vegnum, so tað var gott vit vóru væl ílatin. Annars var tað sera flott at hyggja út á víkina og síggja sólina kaga undan skýggjunum og at síggja ælaboðan. Vit fóru inn í frítíðarskúlan og ótu matpakka har og so fóru vit gongutúr. Vit høvdu fingið at vita um tveir skattir, sum vóru goymdir í tveimum húsum í Rituvík. Fyrst gingu vit yvir til Marius Esmar og síðani framvið hjá Onnu Elisabeth. So fóru vit inn í gongina hjá Jóhan og funnu ein skatt har - eitt sunkist, og síðani niðan til Kristionnu Emiliu, og har stóð ein skál við mint karamel til okkara. Takk fyri - tað var orduliga lekkurt. Endaðu aftur niðri í frítíðarskálanum - har er orduliga lekkurt at vera